باید بذاری رودخونه زندگی درست تو مسیر خودش جریان بگیره. اگه یه جاهایی سرازیری داری باااید اجازه بدی مسیرش طی بشه. اگه شرایط ایجاب می کنه ناراحت باشی، خب باش ! کی

هرچی که دانشگاه شریف با اون آدمای خر خون و باهوشش فاز منفی به من میدن و اعتماد به نفسمو میریزن، اینجا، ینی یکی از خفن ترین شرکتای پژوهشکده شماره دو شریف، تا جایی

اتفاق ها گاهی از مرز هیجان می گذرند. کشش و جاذبه آدم ها برای دیدن هم آن هارا به سمت یکدیگر هدایت می کند. هرچقدر هم که بی اطلاع از موقعیت هم باشید، باز هم قلب ها بهترین مسیریاب های دنیا هستند. شما را در اوج شلوغی و هیاهوی محیط با هم تنها می کنند و آن زمان است که می بینی از شدت هیجان بی حد و مرزی که ت...

غم و غصه تو این خونه تمومی نداره. بدترین قسمتش اینه که همشون تصنعی و ساخته دست خودمونه. هر روز به خاطر بی اخلاقی یکی ! وقتیم که ما برحسب تصادف یه روزو میخایم بی قضا و قدر شب کنیم یکی از بیرون میاد و با یه حرکتش کاری می کنه که شر و بدبختی برای حداقل یه هفته تو این خونه جور بشه. من سالهاست تو این فضای...

خیلی وقته نیومدم اینجا. تو بیکارترین فصل زندگیم خیلی سرم شلوغ بود. خودمم باورم نمیشد چجوری اما تا چشم رو هم میذاشتم روزام شب میشد. اتفاقای فوق العاده خوبی این چند وقت افتاد. اولیش تحقق معجزه دعا و لطف خدا بازم مث همیشه تو زندگیم بود. دعا کردم برای کار نه تنها برای خودم، بلکه واس همه از جمله برای شش ...

تا میتونی با هیشکی حرف نزنتا میتونی با هیشکی

این درسته که میگن کار آدم باید در شان و اندازه اش باشه. اما واقعیت اینه که کسی که این حرفو کرد تو گوش ما باید قبل همه چی اینم می گف که بیکاری تو شان هیچ موجود زنده ای نیس :(( وقتی داشتی خیلی خوشحال و خرسند از کارت استعفا میدادی باید به زجر الانشم فکر می کردی. حتی باید به تیکه انداختن و طعنه زدن آدما...

این روزا آدمای زیادی دوس دارن منو تو خماری اتفاقای خوب بذارن. فجیع ترینش اینه که طرف بهم میگه خانوم شما رزومت خیلی قویه، حیف میشی اگه بخای بیای تو هوآوی کار کنی!!! ینی خیلی دوس داشتم بگم عاقا به تو چ ربطی داره که من حیف میشم. اصن من از بچگی عاشق این بودم که وقتی بزرگ شدم حیف شم. اصن من میخام حیف شم ...

خب باید بگم انصافن آپشن " به درک " می تونه یک

دخترم ! همیشه واسه به دست آوردن چیزایی که برات مهمن بجنگ . حتی واس رسیدن بهشون جلوی آدمای مهم زندگیت وایسا. چون اگه این کارو نکنی بعدن حتی شده بره یه لحظه از آدمای مهم زندگیت متنفر میشی. یادت باشه! وایسادن تو روی آدمای مهم زندگیت برای رسیدن به اهدافت هزار مرتبه شرافت مندانه تر از اینه که به احترامشو...

حرف زدن با آدمای خیلی مودب برام سخته. از بس که طرف برای هر چیز با ربط و بی ربطی همش ازم تشکر می کرد، ضمیر ناخودآگاه منم غده مودبیش ورقلومبیده بود که عمرن نباید جلوش کم بیاره. اینجوری شد که امروز صب وقتی طرف اومد باهام سلام و علیک و خوش بش کرد، در مقابل همه حرفاش من فقط تشکر می کردم. حتی وقتی ازم پرس...

سوالی که مدام تو ذهنم میاد اینه که چی با این کار بش میرسید. چرا انقد دوس داشت احساس و توجه منو به خودش جلب کنه. واقعن میخاست کرم بریزه و وسط راه پشیمون شد؟! عاخه اگه نیت بدی نداشت نباید یهو میذاشتو می رفت. این ادم سه ماه کامل احساساتو فکر منو درگیر خ

شک نکن که خدا بازای هر قدمی که به خاطرش برداری صد قدم برات میدوئه. میدونی ینی چی ؟ ینی اینکه نه تنها خیلی خیلی بهتر برات جبران می کنه بلکه مرامش اینجوریه که به شدت اعتقاد داره حقوق کارگرو باید قبل خشک شدن عرق جبینش داد :)

تهِ عشقولانه در کردن دو تا آدم برقی واس هم می تونه اینجوری باشه که یکی به اون یکی بگه " تو مث نویز سفید همه طیفارو داری. بامزه، شوخ، جدی، با سواد، کاری ..."ینی مثلن طرف اگه روش میشد اسم منو میذاش نویز سفید:| . همین قدر رمانتیک :|.

میگه بدترین تولد عمرشو من براش گرفتم. خب بلخره اینم  یه جور استعداده که خدا تو وجود هر کسی نمیذاره :|

وارد برهه عجیبی از زندگیم شدم. پر از حسای خاصه. حس اطمینان. دلشوره. ایمان. غصه. افسردگی. شادی . امید. عجیبه فقط می تونم اینو بگم. رفتم با مدیرعامل قبلیم جلسه گذاشتم. هدفم از ست کردن جلسه این بود که بگم زودتر منو استخدامم کن. حقوقمو بیشتر کن. کار

امشب فهمیدم روز تولدم امسال با بابام یکیه. ازشون هدیه میگیرم. بهشون هدیه میدم. ای جاااااااااااااااااااااان :)

من خیلی به رنگ امیزی علاقه دارم. اما هیچ وقت دنبال این علاقم نرفتم. امروز رفتم توی یه کانال لوازم التحریر که کتاب ها و ابزار لازم برای رنگ امیزی می فروخت عضو شدم. شعارشونم این بود: "رنگ امیزی، درمان استرس برای بزرگسالان"تا اینجاش همه چی خوب

دارم بهش فک می کنم. خودمو تو اون فضا تصور می کنم. تو همین حال، تمام خوشی ها و لذت های دنیا رو دونه دونه میارم تو ذهنم. می بینم هیچ کدومشون حتی لحظه ای حتی لحظه ای نمی تونن در مقایسه با بودن تو اون فضا برام لذت بخش باشن. چقدر دلتنگم. چقدر کم سعادت. یا شایدم چقد بی همت...

اعتراف می کنم تا حالا چیزی نبوده که از خدا بخوامو بهم نده. این یکی از شیرین ترین اعترافات زندگیم بود. امشب بازم آرزو کردم. ده تا آرزو که منو تا اوج خوشحالی می بره :)امشب آرزو کنید:)